KİTAP MEYDAN OKUMASI (16)

KİTAP MEYDAN OKUMASI (16)

Kitap Meydan Okuması’da ikinci yarıya geçmiş bulunuyoruz, bugün 16. gün, iyi gidiyoruz iyi, yorulup sahaları terkeden yok henüz. Arada raporlu olanlar var, onlarda kaçırdıkları günleri üstüste girip telafi ediyorlar sağolsunlar. Bugünün sorusu kolay yerden geldi:
16. gün: En sevdiğin kadın karakter:
Aslında mutlaka birden fazla var ama ben bütün zamanlarımın en sevgili karakterini yazmak istiyorum:  Louisa May Alcott’un yazdığı “Küçük Kadınlar”ın Joe’su. 

Bu kitaplarla büyüdüm diyebilirim. İlk okuduğum kitabın kapak resmini bulup ekleyebilmek isterdim, kısaltılmış ince bir baskı idi. O haliyle bile beni büyülemişti, kendimi hemen Joe ile özdeşleştirmiştim, tek anlayamadığım onun beline kadar uzanan uzun saçları ve bunları kesip sattığı zaman aldığı para idi. Saç satılır mıydı, satılsa ne için kim alırdı, anlayacağınız peruk müessesesinden pek haberdar değildim o yaşta. Sonra “Arkası Yarın” programında “Küçük Kadınlar” dizi halinde verilmeye başlandı. Açılış anonsu “Meg, Joe, Beth, Amy” isimleriyle seslendiren kişiler tarafından yapılıyor sonra koro halinde “Küçük Kadınlar” diyerek kahkaha atıyorlardı, nasıl sabırsızlıkla beklerdim bir sonraki bölümü. Elimdeki kitabı 3. posta devirişimden sonra apartmandan arkadaşım Filiz’e babası “Küçük Kadınlar”ın orijinal halinden çevrilmiş, kapkalın bir baskısını aldı. Pek öyle edebiyattan falan anlayan bir adam değildi, kitabı da mutlaka tesadüfen bir yerden bulup almıştı ama Filiz bana ödünç verdiğinde arpa ambarına düşmüş aç tavuk gibi hissetmiştim kendimi. Bendeki incecik baskıda olmayan neler vardır neler o kitapta. Sonra devam kitaplarının varlığını öğrenip peşine düştüm, her üçünü de önce Yenimahalle Halk Kütüphanesi’nden bulup okudum, sonra kendim için satın aldım, bir daha okudum. O zaman ikinci kitabın adı “İyi Eşler” değil “İyi Zevceler” idi, hatta yaz tatilinde babasının görevi nedeniyle doğuda bir ilçeye giden arkadaşım küçük bir kitapçıya girip “Sizde İyi Zevceler var mı?” diye sormuş, kitapçı “bir dakika” diyerek yan dükkana geçmiş ve arkadaşıma “bu iyidir” diyerek cezve getirmişti 🙂

Joe’ya olan sevgim, hayranlığım, özentim arşa ulaşmıştı, rol modelimdi artık. Eminim pek çok kız çocuğu ve ergenin de rol modeli olmuştur. Hayranlığı ve sevgim hala devam etmekte, kitabın farklı ve içeriği geniş bir baskısını bulsam ve tekrar alıp okusam hayalleri kurmaktayım. Filmini, dizisini, kitapla ilgili ne varsa defalarca izleyip takip ettim, hala da edebilirim.

Şimdi diyorum ki, “Küçük Kadınlar”ı ve Joe’yu sevenler parmak kaldırsın 🙂

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir